Masseria Cianciò


Masseria Cianciò

Daar stond ik dan vanmiddag: bovenop de Etna. Samen met Gianluigi, een Siciliaan die ik op Kreta had leren kennen. Wat een uitzicht! Eeuwenlang al is de vulkaan de Etna symbool en trots van het eiland. Toen de Grieken er woonden, later de Romeinen, de maffia van the Godfather en vandaag de dag toeristen zoals jij en ik. Uitkijkend over het schitterende landschap vertelde Gianluigi honderduit over zijn eiland. Over de vallei van de tempels, over Romeinse amfitheaters, ruige natuurgebieden en fascinerende steden als Palermo en Syracuse.Na een dag vol natuur en cultuur, werd het vanavond tijd om kennis te maken met de plaatselijke keuken. Ik dacht dat ik wel wat wist van Italiaans eten, maar de Siciliaanse keuken is toch echt een verhaal apart. Veel vis natuurlijk, en overheerlijke pastagerechten als de Pasta alla Syracuse. Mmmm? daar zijn echt geen woorden voor! Gelukkig heb ik na vandaag nog een week de tijd om alle natuur-gebieden en cultuurschatten te bezoeken, culinaire hoogstandjes te proeven en te relaxen op Sicilië?s prachtige stranden. Maar of een week genoeg zal zijn? Ik betwijfel het in ieder geval...


Hostellerie Bérard & Spa


Hostellerie Bérard & Spa


Hotel Palacio Blanco


Hotel Palacio Blanco

Passie voor het leven. Dat is waar het allemaal om gaat in de zuidelijkste streek van Spanje. De vurige, temperamentvolle muziek en dans (flamenco!), de eindeloze variaties op de heerlijkste tapas of de ongerept ruige natuur: het mooiste van Spanje vind je in Andalusië.Dat is precies waarom mijn reisvrienden Esther en Joost besloten hun koffers te pakken en voorgoed het koude Nederland achter zich te laten. Andalusië is vooral beroemd om z?n steden als Sevilla en Granada. Kleine, kronkelende straatjes leiden je van de ene verrassing naar de andere: verscholen hofjes met fonteinen en imposante gebouwen met paradijselijke tuinen.Ook buiten de steden in Andalusië is het verbazingwekkend mooi. Esther nam me een dagje mee om me haar favoriete plekken te laten zien. De ruige kustlijn bijvoorbeeld, met haar prachtige, kilometerslange goudgele zandstranden. Of de vele kleine, verlaten witte dorpjes in de binnenlanden. En soms zagen we urenlang niets anders dan uitgestrekte stukken ongerepte natuur. Binnen een week had ik mijn hart verloren: niemand kan de passie van Andalusië weerstaan.


La Souche Chambres d'Hôtes


La Souche Chambres d


Villagehouse Dar Ta Menzja


Villagehouse Dar Ta Menzja

Als je me wat over Malta vraagt is mijn enthousiasme niet meer te remmen. Ik ben namelijk verliefd op dit eilandentrio in de Middellandse Zee.5 jaar geleden ging ik er voor het eerst heen voor lange tijd en sindsdien ga ik regelmatig terug om de sfeer weer te proeven en de Maltezers en hun eiland weer te zien.Ik kan het nooit laten om weer even langs de bekende plekjes zoals Blue Grotto, het stadje Mdina en Valletta te gaan. En naar Valletta standaard op karakter met de bus, een belevenis apart. En elke keer als ik er ben ga ik minimaal 1 keer eten in Peppino?s. Eigenlijk wijnbar maar in mijn herinneringen oude stamkroeg.Dikwijls vraag ik me af waar nou eigenlijk de ?roots? van mijn verliefdheid liggen?


Casa del Mundo


Casa del Mundo

De zon laat zich er graag zien, de kustlijn is prachtig met steile rotswanden afgewisseld met gouden stranden en beschutte baaien. Maar er is nog meer! Dat ik van Spanje houd, was al duidelijk, maar het land heeft meer geheimen! Ik vond ze onlangs in Alicante, oftewel de Costa Blanca. Een regio waar toerisme en stilte elkaar afwisselen, waar modern en authentiek samenkomen en waar net weer even een ander vleugje Spaans temperament heerst.Gister begon ik de dag met een café in de haven van Altea om daarna via de eeuwenoude straatjes richting de top van de heuvel te slenteren en de kerk Virgen del Consuelo te bezoeken. Eenmaal boven viel ik stil van het uitzicht, een man zag mijn verbazing en begon me te vertellen over de magie van het dorp. Hoe vroeger kunstenaars, musici en schrijvers er neerstreken. ?Ik ben Carlos? en trots vertelde hij me over zijn regio. ?Weet je waar de naam Costa Blanca vandaan komt?? Ik schud mijn hoofd. ?De ene zegt dat van vroeger komt toen het landschap in roze en witte amandelbloesem gehuld was. Maar ik denk dat het is dankzij de felle kleur van ons licht.? Ik kijk omhoog naar de zon die schittert in de lucht. Na een middag aan de Middellandse zee met mijn nieuwe Spaanse vriend, ben ik afgereisd naar Murcia. ?Want?, zo zei Carlos: ?De stranden betoveren je hier altijd. Vergeet de toeristen, maar proef onze cultuur! En vergeet de binnenlanden niet. Zoek en gij zult vinden.? En daar slaat mijn hart uiteraard direct van op hol. Met een paar tips op zak, ga ik hier zo naar het Plaza de Santo Domingo en naar dat restaurantje voor die opperbeste paella. En natuurlijk vergeet ik al die goudgele stranden niet. De Costa Blanca: mijn nieuwe Spaans geheim onder de zon!


Olival de Sao Filipe


Olival de Sao Filipe

Ik raak maar niet uitgepraat over mijn laatste ontdekking: de Costa de Lisboa, de kust van Lissabon. Ik was er nog niet eerder geweest en ik had gehoord dat deze streek perfect was voor een vakantie vol cultuur, ontspanning, prachtige natuur en lekker eten. Deze zomer kwam het er eindelijk van. Ik trok die week op met Fia, een gezellige Portugese die ik had ontmoet in het vliegtuig ernaar toe. Fia bleek niet alleen alles van de Costa de Lisboa af te weten, maar ook net als ik, te houden van alle goede dingen van het leven. Misschien dat we het daardoor wel zo goed met elkaar konden vinden...Ze nam me mee naar Alfama, de oudste wijk van Lissabon en we bezochten de ruïne van het indrukwekkende kasteel van Sint Joris. Maar wat ik eigenlijk het leukst vond, was dat we ook hele dagen doelloos door de stad slenterden om het échte Portugese leven te aanschouwen: met de drukpratende heren in de koffiehuizen en de authentieke restaurantjes waar je kan smullen van de uitgebreide Portugese keuken en de traditionele fadomuziek. Lissabon is niet de enige reden om dit gebied te bezoeken. De Costa de Lisboa kenmerkt zich door mooie langgerekte stranden, mondaine badplaatsen en een indrukwekkende natuur. Het meest onder de indruk was ik van de prachtige stad Sintra, welke met al haar monumenten, sprookjesachtige paleizen en weelderige tuinen op de UNESCO wereld erfgoedlijst staat. Om alles wat de moeite waard is in ?De witte stad? Lissabon en het gebied eromheen te kunnen zien heb je aan een week eigenlijk niet genoeg. En dat vond Fia blijkbaar ook. Ik was nog maar net terug van mijn vakantie of er viel een kaartje op de deurmat. Costa de Lisboa stond erop in grote gekleurde letters. Op de achterkant schreef mijn Portugese vriendin dat ik snel eens terug moest komen zodat ze me nóg meer van dit schitterende stukje Portugal kon laten zien. Wat een heerlijk vooruitzicht!


Casal Famalicao


Casal Famalicao

Ik raak maar niet uitgepraat over mijn laatste ontdekking: de Costa de Lisboa, de kust van Lissabon. Ik was er nog niet eerder geweest en ik had gehoord dat deze streek perfect was voor een vakantie vol cultuur, ontspanning, prachtige natuur en lekker eten. Deze zomer kwam het er eindelijk van. Ik trok die week op met Fia, een gezellige Portugese die ik had ontmoet in het vliegtuig ernaar toe. Fia bleek niet alleen alles van de Costa de Lisboa af te weten, maar ook net als ik, te houden van alle goede dingen van het leven. Misschien dat we het daardoor wel zo goed met elkaar konden vinden...Ze nam me mee naar Alfama, de oudste wijk van Lissabon en we bezochten de ruïne van het indrukwekkende kasteel van Sint Joris. Maar wat ik eigenlijk het leukst vond, was dat we ook hele dagen doelloos door de stad slenterden om het échte Portugese leven te aanschouwen: met de drukpratende heren in de koffiehuizen en de authentieke restaurantjes waar je kan smullen van de uitgebreide Portugese keuken en de traditionele fadomuziek. Lissabon is niet de enige reden om dit gebied te bezoeken. De Costa de Lisboa kenmerkt zich door mooie langgerekte stranden, mondaine badplaatsen en een indrukwekkende natuur. Het meest onder de indruk was ik van de prachtige stad Sintra, welke met al haar monumenten, sprookjesachtige paleizen en weelderige tuinen op de UNESCO wereld erfgoedlijst staat. Om alles wat de moeite waard is in ?De witte stad? Lissabon en het gebied eromheen te kunnen zien heb je aan een week eigenlijk niet genoeg. En dat vond Fia blijkbaar ook. Ik was nog maar net terug van mijn vakantie of er viel een kaartje op de deurmat. Costa de Lisboa stond erop in grote gekleurde letters. Op de achterkant schreef mijn Portugese vriendin dat ik snel eens terug moest komen zodat ze me nóg meer van dit schitterende stukje Portugal kon laten zien. Wat een heerlijk vooruitzicht!


Hotel Porta d'Alella


Hotel Porta d

Ik hou van Spanje, maar hier zegt dat helemaal niks. De Spaanse streek Catalonië is namelijk anders. ?Catalonië is een land in een land.? Althans, dat zeggen de oude mannetjes met wie ik hier praat op het Plaza de la Independencia in Gerona. ?Spanjaard? Ik ben een Catalaan!? zeggen ze vol passie. Hun armen gaan omhoog, een klop op de borst wordt gemaakt en hun glimlach is alom aanwezig. Je ziet dat ze het menen. Trots zijn ze op hun prachtige kuststroken, hun bijzondere steden als Barcelona, Gerona en Tarragona. En wat te denken van de kleine vissersdorpjes, de bosrijke bergen en uitgestrekte natuurgebieden? Eerlijk is eerlijk: ik snap die trots wel.De mannetjes en ik drinken ?hun? cava in de zon en met mijn kaart op tafel wijzen ze me de mooiste routes van ?hun land.? Met al het schone van Catalonië op zak zwaai ik de mannen gedag en slenter ik de rest van de dag door het schitterende en eeuwenoude Gerona. De ?hangende? gebouwen aan de rivier de Onyar zijn bijzonder mooi en vreemd tegelijk, de kathedraal de Santa Maria is immens en natuurlijk vergeet ik één van de badhuizen uit de 12e eeuw niet.?s Avonds ga ik me te buiten aan embutidos en een tafel vol verse heerlijkheid. En terwijl de avondzon rood kleurt moet ik denken aan hoe de ogen van de mannetjes glommen toen ze vertelden over ?hun? prachtige kusten met zandstranden en rotsachtige baaitjes. Of over de uitgestrekte velden en rivierdelta?s en vergeet ook niet hun werelderfgoed! Ik krijg zoveel energie van deze plek. Morgen ga ik naar het natuurpark van Aigüestortes i Estany de Sant Maurici in het noorden en... Ik zucht en voel het ook: Catalonië: een land in een land. Ik kan niet wachten! En mijn armen gaan op z?n Catalaans trots de lucht in.


Appartement Enplo


Appartement Enplo

Santorini is een waar natuurwonder. Dit bijzondere Griekse eiland is ontstaan nadat de gigantische vulkaan die hier in zee lag, uiteen spatte. Slechts de randen van de vulkaan bleven na de ontploffing boven het water uitsteken en één van die kraterranden is het huidige Santorini, één van de mooiste plekken waar ik ooit ben geweest. Manos, mijn vriend en gids die ik eerder had leren kennen op Kreta, had maarliefst tien jaar op Santorini gewoond. Toen ik hem over mijn trip naar Santorini vertelde, begon hij meteen te stralen. Hij had veel zin mee te gaan en om na al die jaren eindelijk weer eens terug te gaan naar het eiland waar hij zo van hield. Vooral het landschap van dit bijzondere eiland is prachtig. De glinsterende witte huisjes die je overal ziet, vormen in het zonlicht een oogverblindend contrast met het zwarte lava. In het westen rijzen steile rotswanden hoog op uit zee en aan de oostkant van het eiland bevinden zich eindeloze zand- en kiezelstranden waar je optimaal kunt genieten van de zon en de helderblauwe zee. Als je naar het noorden rijdt, vind je daar nog het échte Santorini: met weinig toeristen en kleine traditionele dorpjes waar ezeltjes nog steeds het belangrijkste vervoersmiddel zijn. Manos liet het me die week allemaal zien. Vanaf het haventje van Skala beklommen Manos en ik de 566 treden van het oude ezelspad naar het levendige en pittoreske Fira, het hoofdstadje van het eiland. Uren kun je hier slenteren door een doolhof van smalle, gezellige straatjes, koepelkerkjes en grotwoningen. Maar waar we eigenlijk voor kwamen, was de zonsondergang. Het zicht op de andere eilandjes van de archipel is tijdens dit gedeelte van de dag het allermooist. Na dit schouwspel ploften we neer op een fijn terras waar Manos als toetje de beroemde dessertwijn van het eiland bestelde. En echt, Vinsanto, de wijn van Santorini, smaakt nóg beter als je het drinkt op de plek waar het met liefde is gemaakt.


Hosted by Yourwebhoster.eu